មាននិទានមួយថា៖
មានបុរសប្ដីប្រពន្ធនឹងកូនស្រីមួយជាអ្នកលំបាក
កម្សត់ទុគ៌ត រកព្រឹកបានស៊ីតែព្រឹក រកល្ងាចបានស៊ីតែល្ងាច
ពុំមានទ្រព្យរបស់អម្រស់អម្រអ្វីឡើយ។
ពួកគេបានទៅសង់ខ្ទមក្បែរផ្ទះសេដ្ឋី
ដើម្បីធ្វើត្រាប់តាមសេដ្ឋី។ ក្រោយមកក៏មានទ្រព្យសម្បត្តិស្តុកស្តម្ភហើយ
ក៏បានដឹងគុណសេដ្ឋីដោយយកមាសមួយស្ទក់ទៅជូនសេដ្ឋី។
សេដ្ឋីបានសួរបុរសនោះបានប្រាបប់ដំណើររឿង។
សេដ្ឋីបានបង្គាប់ឱ្យបុរសនោះយកមាសប្រាក់ទាំងអស់មក គាត់នឹងចែកឱ្យខ្លះ
ប៉ុន្តែបុរសនោះមិនព្រមហើយក៏កើតជាទំនាស់ប្តឹងទៅចៅក្រម។
ចៅក្រមមិនអាចជំរះបាន ពួកគេបានប្តឹងដល់ស្តេច ព្រះរាជាបានសួរ ពួកគេក៏ប្រាប់តាមដំណើររឿង។ ស្តេចបានកាត់ក្តីដោយឱ្យកូនស្រីបុរស និងកូនប្រុសសេដ្ឋីរៀបការនឹងគ្នា។ ពួកគេរៀបពិធីមង្គលការឱ្យកូនប្រុសស្រីទាំងពីរចប់សព្វគ្រប់ ទាំងអំបាលហោះហោង។
