សញ្ញាជើងក្អែក(+) ជាសញ្ញាដែលប្រើញឹកញាប់ក្នុងសំណេរ។ វាមានតួនាទីសំខាន់មួយចំនួនដូចខាងក្រោម៖
១. គេប្រើសញ្ញាជើងក្អែក(+) សម្រាប់សំណេរតភ្ជាប់រវាងព្យញ្ជនៈ ស្រៈ និងព្យញ្ជនៈប្រកប៖
- ក + ា > កា
- ក + ង > កង។
២.គេប្រើសញ្ញា(+) សម្រាប់សំណេរតភ្ជាប់រវាងផ្នត់ដើម ឬ ពាក្យបន្ថែមដើម និង ពាក្យឫស ៖
- [ក-] + កាយ > កកាយ
- [កញ់-] + ចាស់ > កញ្ចាស់
- ការ + សិក្សា > ការសិក្សា
- អ្នក + ស្រែ > អ្នកស្រែ
៣.គេប្រើសញ្ញា(+) សម្រាប់សំណេរតភ្ជាប់រវាងព្យាង្គ និង ព្យាង្គ៖
- ប្រវ័ញ្ច (ប្រវ៉ាញ់) កិ.(សំ.ប្រ+វញ្ច; បា. ប+វញ្ច) បញ្ចោត បោកប្រាស់ ឬឆបោក ប្រវ័ញ្ចយកទ្រព្យគេ។
៤.គេប្រើសញ្ញា(+) សម្រាប់សំណេរជ្រៀតព្យាង្គ ឬពាក្យដែលសរសេររំលង
៥.គេប្រើសញ្ញា(+) សម្រាប់ទាញសំឡេងអក្សរឱ្យឡើងខ្ពស់ជាងប្រក្រតី
