កម្ពុជា ជាប្រទេសមួយដែលសម្បូរវប្បធម៌រួមមាន ប្រាង្គប្រាសាទ រូបចម្លាក់ សិល្បៈ តន្រ្តី ជាច្រើនរបស់ទាំងនោះសុទ្ធតែមានភាពអស្ចារ្យ ដែលស្ទើរតែមិនជឿថាជាស្នាដៃរបស់មនុស្ស។ ក្នុងនោះប្រាសាទបាយ័នក៏ជាប្រសាទមួយ ក្នុងចំណោមប្រាសាទជាច្រើនដែលមានក្បូរក្បាច់យ៉ាងល្អវិចិត្រ និង បានសរសេរររៀបរាប់នូវរឿងរ៉ាវជាច្រើនអំពីប្រវត្តិសាស្រ្តខ្មែរ។
- ប្រតិស្ឋាន (ន) ការសាង ការស្ថាបនា។
- ឆ្លាមករ (ន) ឈ្មោះត្រីសមុទ្រមួយប្រភេទ។
- ចេស្តា (ន) អំណាច តេជៈ។
- បទុម (ន) ផ្កាឈូក។
ទ្វារបាលធំៗអស្ចារ្យ ឈរតំរៀបគ្នា ចាំយាមគ្រប់សសរស្តម្ភ។
ដៃកាន់អាវុធរាងហុះ ឫកពារសោតសម យុទ្ធផនសម័យមានឫទ្ធិ។
អប្សរបវរទេពពិត ឆ្លាក់ជាប់នៅនិត្យ សសរសិលារាងរាយ។
ហត្ថាកាន់ផ្កាទាំងឡាយ ញញឹមព្រាយ រេរាំជាន់លើបទុម។
នាងរាំថ្វាយព្រះបរម ពោធិឧត្តម ចមលោកកេស្វរា។
ជញ្ចាំងរោងទងនោះណា ចម្លាក់យោធា ច្បាំងគ្នាប្រយុទ្ធជាញជ័យ។
ទ័ពខ្មែរសឹងមានថ្វីដៃ ខ្មាំងបរាជ័យ ចាលចាញ់ឫទ្ធីចេស្តា។
ចម្លាក់សិល្បៈនានា ល្បែងខ្មែរកីឡា ប្រដាល់ចំបាប់គួរគន់។
ចាក់ក្បាច់គយរស្ងើចពេកពន់ មានពួកមហាជន ឈរចាំទស្សនាច្រើនក្រៃ។
ចម្លាក់ពីរឿងប្រពៃ- ណីក្នុងសម័យ សេដ្ឋកិច្ចនាមហានគរ។
លក់ដូរទំនិញកុះករ ត្រីសាច់ឆ្លាមករ រឿងបររឿងបាញ់សត្វព្រៃ។
នេសាទសឹងមាននាព្ធ រូពិនប្រពៃ សម័យរុងរោចន៍រីទ្ធិសាយ។
រូបតន្រី្តទាំងឡាយ លេងដោយសប្បាយ លាយដោយកញ្ញារេរាំ។
រូបត្លុករូបតួទន្ទាំ ពួកអ្នកប្រគំ ដេញពិណកំដរអធិក។
មានរូបពួកអ្នកសិង្ហា សំញើញទន្តា ហាក់ចាំប្រហារសត្រូវ។
រូបរស់អមសងខាងផ្លូវ គយគន់មើលទៅ សំបើមឥតបីគណនា។
អសុរ និងពួកទេព្តា សំបើមអស្ចារ្យ ទាញនាគជាបង្កាន់ដៃ។
ដុំថ្មសុទ្ធមានតម្លៃ សិល្បករច្នៃ សំរិតសំរាំងជាកេរ។
គួរឱ្យស្តាយអ្វីម្ល៉េះទេ ចម្លាក់ផងខ្មែរ ឥតមានជាតិណាធ្វើបាន។
កម្លាំងស្ថាប័នបុរាណ ប្រាកដជាមាន ថ្វីដៃឯកទេសមហិមា។
សំណង់សុទ្ធសឹងថ្មដា ប្រាកដផែនការ មេកាបុព្វបុរស។
ផឡូវបាក់បែកស្ទើរអស់ តែមានសំរស់ អាចលើកកិត្តិយសខ្មែរបាន។
បាយ័នប្រាសាទបុរាណ ខ្មែរប្រតិស្ឋាន បូជាព្រះពុទ្ធសាសនា។
ប្រាសាទបាយ័ន ជាប្រាសាទមួយដែលមានក្បាច់រចនាល្អវិចិត្រ ដែលត្រូវបានកសាងឡើងដោយស្នាដៃរបស់
បុព្វបុរសខ្មែរ។ នៅតាមជញ្ជាំងមានរូបអប្សរាយ៉ាងល្អឯក និង បង្ហាញអំពីភាពខ្លាំងពូកែរបស់កងទ័ពខ្មែរក្នុងការធ្វើសង្រ្គាម កីឡា ក្បាច់ប្រដាល់។ ម៉្យាងទៀតបង្ហាញពីការធ្វើជំនួញជាមួយបណ្តាប្រទេសក្នុងតំបន់ និង ប្រទេសផ្សេងៗ ទៀតជា
ច្រើន។ បច្ចុប្បន្ននេះ ប្រាសាទបាយ័នខូចខាតស្ទើរគ្មានសល់ ប៉ុន្តែនៅតែមានសម្រស់ដែលអាចទាក់ទាញភ្លៀវជាតិ និង អន្តរជាតិឱ្យចូលមកទស្សនា និង បានបង្ហាញពីកិត្តិសព្ទរបស់ខ្មែរនាសម័យមហានគរហើយ ជាប្រាសាទមួយដែលកសាង ដើម្បីឧទ្ទិស ចំពោះព្រះពុទ្ធសាសនា។