ខ្មែរមានសិល្បៈចំបងៗចំនួនប្រាំពីរក្នុងនោះរបាំក៏ជាប្រភេទសិល្បៈចម្បងមួយក្នុងចំណោមសិល្បៈទាំងនោះដែរ។ របាំមានច្រើនប្រភេទផ្សេងៗគ្នា មានរបៀបលេង ពេលវេល និងប្រវត្តិប្លែកពីគ្នា។
ពន្យល់ពាក្យ
- វិតក្ក(ន) សេចក្តីត្រិះរិះ សេចក្តីសញ្ចឹងគិត។
- សៅហ្មង(ន) សេចក្តីមិនសប្បាយចិត្ត។
- ភាវនា(ន) ការរំពឹងស្មឹងស្មាធិ៍។
- មយូរី(ន) ក្ងោកញី។
មេរៀនសង្ខេប
របាំក្ងោក បានបង្កើតដោយជនជាតិភាគតិច កូឡានៅប៉ៃលិន។ ប្រវត្តិរបាំនេះមិនមានចងក្រងជាឯកសារអ្វីទេ គឺវាគ្រាន់តែជាប្រភេទរឿងព្រេង ដែលអ្នកស្រុកប៉ៃលិននិយាយតៗគ្នាប៉ុណ្ណោះ។ រឿងនេះនិទានពីបុត្រីស្តេចមួយអង្គបានសុបិនឃើញសត្វក្ងោក ដែលចេះមន្តអាគម និងចេះទេសនា។ ព្រះនាងក៏បានប្រាប់បិតាព្រះអង្គក៏ចាត់ព្រានដែលមានជំនាញខាងបរបាញ់ ទៅចាប់ក្ងោកនោះ។ ព្រានក៏ប្រើឧបាយកលចាប់ក្ងោកនោះបាន។ ក្ងោកក៏សួរមូលហេតុដែលព្រានចាប់ខ្លួនព្រានក៏ប្រាប់តាមដំណើររឿង។ ក្ងោកក៏សន្យាទៅទេសនាឱ្យព្រះនាងស្តាប់ជារៀងរាល់ថ្ងៃសីល។
