- មហោស្រព (ន) របាំយ៉ាងធំ ការលេងល្បែងរបាំគគ្រឹកគគ្រេង។
- ទស្សនីយភាព (ន) ភាពដែលគយរមើលគួរឃើញ អ្វីៗដែលគួរឱ្យចង់មើលចង់ឃើញ។
- នាដ្យកថា (ន) របាំ ល្ខោន។
- ទត (កិ) មើល
- និយោជក (ន) អ្នកដឹកនាំ អ្នកបង្គាប់ ឬប្រើឱ្យគេធ្វើការផ្សេងៗ។
ល្ខោន មានច្រើនទម្រង់ល្ខោនជាច្រើន(ជាងម្ភៃ)
ដែលនៅក្នុងនោះ ទម្រង់ល្ខោនខ្លះនៅរស់រាននៅឡើយ...។ ទម្រង់ខ្លះកំពុងទ្រុឌទ្រាម
ហើយឈានទៅដល់ការបាត់បង់ ។ ទម្រង់ល្ខោនមានដូចជា៖
- ល្ខោនស្រមោល“ស្បែកធំ”
- ល្ខោនស្រមោល“ស្បែកតូច”
- ស្បែកពណ៌“ស្បែកសម្តែងពេលថ្ងៃ”
- ល្ខោនខោល“ល្ខោនប្រុស ឬល្ខោនពាក់មុខ”
- ល្ខោនព្រះរាជទ្រព្យ
- ល្ខោនមហារី
- ល្ខោន ចាប៉ីរឿង និទានរឿង ខ្សែដៀវរឿង
- ល្ខោនបាសាក់
- ល្ខោនពោលស្រី
- ល្ខោនប្រាមោទ្យ ឬប្រាមោទ័យ
- ល្ខោនអាប៉េ
- ល្ខោនគែន
- ល្ខោនបើកបទ
- ល្ខោនភ្លេងការ
- ល្ខោនតុក្កតា
- ល្ខោននិយាយ
- ល្ខោនចម្រុះ
- ល្ខោនកំណាព្យ
- យីកេ
- អាយ៉ៃរឿង
- សៀកសម្តែងជារឿង...។
ល្ខោន គឺជាទស្សនីយភាពរសមួយស្ថិតនៅចំពីមុខទស្សនិកជន។
វាមានរួមបញ្ចូលនូវគ្រប់ទម្រង់ នៃការកម្សាន្តសប្បាយ
រាប់តាំងពីល្ខោនសត្វទៅដល់ល្ខោនរឿង។ ពាក្យល្ខោនមានន័យថា
ជាទម្រង់សិល្បៈដែលនៅក្នុងនោះ រឿងត្រូវបានសម្តែងឡើងដោយអ្នកសម្តែង។
