ពាក្យចួន គឺជាពាក្យទាំងឡាយណាដែលមានព្យាង្គកើតឡើងដោយកវីប្រើសូរស្រៈនិងព្យញ្ជនៈប្រកបដូចគ្នាទៅតាមបទនីមួយៗ។
ឧទាហរណ៍៖
មើលដងទំនងព្រៃស្រងាត់ ដូចបងព្រាត់បាត់ពៅពិសី
សុក្រមក្រំចិត្តប្រពន្ធប្តី នួនស្រីដូចស្រីស្រស់ឆោមឆាយ។
- ព្យាង្គទី៧ នៃឃ្លាទី១ ចួននឹងព្យាង្គទី៤ នៃឃ្លាទី២
- ព្យាង្គទី៧ នៃឃ្លាទី២ ចួននឹងព្យាង្គ៧ នៃឃ្លាទី៣ ហើយព្យាង្គទី៧ នៃឃ្លាទី៣ ចួននឹងព្យាង្គទី២ ឬទី៤ នៃឃ្លាទី៤។
ចួនក្នុងវគ្គ គឺការចួននៃព្យាង្គពីរដែលចួនគ្នានៅក្នុងវគ្គតែមួយ ឬដែលចួនគ្នាពីឃ្លាមួយទៅឃ្លាមួយទៀតនៃវគ្គតែមួយ។ ចួនឆ្លងវគ្គ គឺជាការចួននៃព្យាង្គពីរចួនគ្នា ឆ្លងពីវគ្គមួយទៅវគ្គមួយទៀត។
ឧទាហរណ៍៖
មើលមានជ្រៃជ្រែសង្កែថ្ងាន់ ត្រៀលត្រស់ក្រវាន់គុយស្រគំ
ស្រឡីស្រឡៅក្របៅក្ទម្ព ទ្រំនំអាអូដ្ឋចង្អួរត្មាត។
ដង្កោទ្រយឹងខ្ទឹងក្រសាំង អំពិលភ្លងភ្លាំងទាំងភ្លូបាត
គូលេនទុរេនមៀនលាំងសាត មាក់បាតបង្គៅព្បៅចាន់ចារ។
ផ្ទួន ជាការដែលកវីជ្រើសរើសពាក្យ ឃ្លាកាព្យមកប្រើច្រើនដង។ ការផ្ទួននេះជាវិធីដែលកវី ប្រើដើម្បីសង្កត់ន័យ លើគំនិតណាមួយ ឬបង្កើតសញ្ចេតនាអ្វីមួយ។
ឧទាហរណ៍៖
ត្រីក្រាញ់រលេញដេញត្រីក្រុស ត្រីក្រឹមក្រាប់ចុះឈប់បង្អង់
ត្រីក្រាយហែលក្រោយបណ្តោយត្រង់ ត្រីក្រឹមវិលវល់ក្រោមត្រីក្រាយ។
រណ្តំ គឺកវីអាចប្រើព្យញ្ជនៈតែមួយច្រើនដងក្នុងឃ្លា ឬវគ្គ។ រណ្តំមាន រណ្តំព្យញ្ជនៈ និងរណ្តំស្រៈ គឺជាការប្រើព្យញ្ជនៈដដែលៗឬស្រៈដដែលៗក្នុងឃ្លា ឬវគ្គ។
- រណ្តំព្យញ្ជនៈ៖ ក ក្នុងវគ្គខាងលើមានពាក្យ ក្រាញ ក្រុស ក្រឹម ក្រាប ក្រាយ ក្រោយ។
- រណ្តំស្រៈមានពាក្យ លេញ ដេញ។
