រឿងល្ខោនមានវិធីបង្ហាញតួអង្គបួនបែប គឺការបង្ហាញដោយ អ្នកនិពន្ធ ការបង្ហាញដោយតួអង្គឯង ការបង្ហាញដោយតួអង្គដទៃ និងការបង្ហាញតួអង្គខ្លួនឯង តាមរយៈដមណើររឿង ឬសកម្មភាពតួអង្គ។
សរសេររាយនាមតួអង្គ មុខងារ ប្រភពកំណើតរបស់តួអង្គនីមួយៗនៅខាងដើមអត្ថបទ។ ក្នុងការសម្តែងវិញ វិធីបង្ហាញតួអង្គធ្វើឡើងដោយការប្រកាសឈ្មោះតួអង្គនៅក្នុងរឿង និងឈ្មោះតួសម្តែងតំណាងនៅពេលចាប់សម្តែងល្ខោន។ ឧទាហរណ៍៖ រឿង រ៉ូមេអូនិងស៊ុលីយែត
- អេស្កាលុស ៖ ព្រះអង្គម្ចាស់នៅវ៉េរោន។
- ប៉ារីស៍ ៖ យុវអភិជនម្នាក់ជាញាតិវង្សព្រះអង្គម្ចាស់នៅវ៉េរោន។
- ឧកញ៉ាម៉ុងតេហ្គុយ ៖ មេនៃត្រកូលអភិជនដែលប្រឆាំងគ្នានឹងត្រកូលកាប់ពុយឡែត។...
ឧទាហរណ៍៖ រឿងតេជោយ៉ត(ល្ខោនបាសាក់)
- តេជោមាស ៖ ខ្ញុំឈ្មោះ “មាស” មានគោរម្យ៍ងារជាឧញ៉ាតេជោបរមរាជ...។
- ស្តេចសំរែ ៖
តាំងនាមខ្លួនឯងថា “ព្រះសំរែរាជាធិរាជ” មិនយូរមិនឆាប់យើងនឹងបានគ្រប់គ្រងរាជ្យសម្បត្តិ...។
- នាងម៉ៃ ៖ ខ្ញុំឈ្មោះម៉ៃ អាយុ
១៨ឆ្នាំ ឪពុករបស់ខ្ញុំមានងារឧកញ៉ាព្រហ្មស្រីទ្វារប្រាសាទដប់...។
ឧទាហរណ៍៖ រឿងផ្កាស្រពោន(ល្ខោននិយាយ)
- មីងនួន ៖ ហ៎ក! ចាន់ បៀក ស្លាមួយម៉ាត់ទៀតទៅ! កុំអៀនមាត់អៀនកអីអ្នកណ៎ា! អ្នកណាគេចង់ចូលម៉ោ?
- អ៊ំ ៖ ចឹក ណៃស៊ន ណ៎ា!...
ឧទាហរណ៍៖
រឿងតេជោយ៉ត(ល្ខោនបាសាក់)
- យ៉ត ៖ បាទ!
ខ្ញុំបាទត្រៀម...លោកគ្រូ!
- តេជោមាស ៖ អើ! ល្អហើយ។
- ជំទាវស្រែន ៖ បង! ជិតចេញដំណើរឥឡូវនេះឬ?
វិធីបង្ហាញតួអង្គ គឺជាការប្រាប់ពីឈ្មោះ អាយុ
ឋានៈ ប្រភពកំណើតរបស់តួអង្គនីមួយៗ នៅក្នុងរឿងដើម្បីឱ្យអ្នកអាន ឬអ្នកទស្សនាបានស្គាល់
។
វិធីបង្ហាញតួអង្គក្នុងរឿងល្ខោនមាន ៤បែបគឺ៖ វិធីបង្ហាញតួអង្គដោយអ្នកនិពន្ធ
ដោយខ្លួនឯង ដោយតួអង្គដទៃ និងតាមរយៈដំណើររឿង ឬសកម្មភាពតួអង្គ។
