អរិយសត្ថា គន់គិតចៃងចារ ចងទុកជាច្បាប់
ឱ្យអស់សិស្សផង ត្រងត្រាប់សណ្ដាប់ យកជាតម្រាប់
តម្រង់អាត្មា។
ល្មមដឹងតិចច្រើន ល្មមដឹងក្រវើន ទ្រព្យធនអ្វីៗ
លេខនិងអក្សរ កំដរស្មារតី សម្រាប់លោកិយ
នោះឯងទើបត្រូវ។
បើតែវិលវេះ ខ្ជិលដេកស្រមេះ ស្រមូញសូ្ញញសូ្ញវ
ស្រទាងលើខ្នើយ កន្តើយលក់ទៅ នរណានឹងនៅ
ដាស់តឿនឱ្យទៀត។
មិនដឹងឬអ្វី ក្នុងរាជ្យលោកិយ រាជការចង្អៀត
នរណាទុកឯង លេងវាយដៃព្រាត ឃើញហើយគេបៀត
តម្រៀតរាជការ។
ហេតុនៅគួរគិត គួរកាន់គំនិត គួរគិតឧស្សាហ៍
សង្វាតរករៀន របៀនសាស្រ្តា តម្រិះប្រាជ្ញា
បង្ការទុកទៅ។