
ព្រះសិទ្ធត្ថ(ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ) ទ្រង់ចាប់បដិសន្ធិនៅថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ ១៥កើត ពេញបូណ៌មី ខែអាសាឍ ឆ្នាំរកា មុនពុទ្ធសករាជ ៨០ឆ្នាំ។ព្រះអង្គជាព្រះរាជបុត្រនៃព្រះបាទសុទ្ធោទនៈ និងព្រះនាងសិរិមហាមាយា ព្រះរាជានៃសក្ស: នគរកបិលពស្ដុ ដែនសក្កៈ គឺប្រទេសឥណ្ឌា ប៉ែកខាងត្បូងតំបន់នេប៉ាល់។ ព្រះអង្គប្រសូត្រនៅថ្ងៃសុក្រ១៥កើត ពេញបូណ៌មី ខែពិសាខ ឆ្នាំច នៅក្រោមដើមសាលព្រឹក្សក្នុងព្រៃលុម្ពិនី ដែលស្ថិតក្នុងអាណាខេត្ត នៃប្រទេសនេប៉ាល់ ជិតព្រំប្រទល់នេប៉ាល់ និងឥណ្ឌាសម័យបច្ចុប្បន្ន។ នៅពេលព្រះអង្គព្រះជន្មបាន១៦ ព្រះវស្សាព្រះអង្គរាជាភិសេក ជាមួយព្រះនាងពិម្ពាយសោធរា ដែលមានព្រះជន្មដំណាលគ្នា។ ព្រះបិតាបានចាត់ឱ្យសង់ប្រាសាទបីថ្វាយព្រះអង្គ តម្រូវទៅតាមរដូវទាំងបី(ក្តៅ-រងា-រំហើយ)។
ព្រះអង្គកើតក្ដីសង្វេគហើយទ្រង់ពិចារណាឃើញច្បាស់ពីបញ្ហាជីវិតរបស់មនុស្សលោក
នៅពេលនោះព្រះអង្គបានទតឃើញទេពនិម្មិត៤យ៉ាង គឺ៖
- លើកទី១ ទតឃើញមនុស្សជរា
- លើកទី២ ទតឃើញមនុស្សឈឺ
- លើកទី៣ ទតឃើញមនុស្សស្លាប់
- លើកទី៤
ទតឃើញព្រះសង្ឃ(មនុស្សបួស)។
ទេពនិមិ្មតទាំង៤ ប្រភេទនេះដែលនាំឱ្យព្រះអង្គសោមនស្សចង់សាងភ្នួស។ ព្រះជន្ម២៩ឆ្នាំទ្រង់ចេញទៅសាងព្រះផ្នួសក្នុងថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ ពេញបូណ៌មី ខែអស្សុជ ឆ្នាំថោះ នាឆ្នេរស្ទឹងអនោមា នៅថ្ងៃដែលព្រះរាជបុត្រទ្រង់ប្រសូតនោះ។ ព្រះអង្គទ្រង់ព្រះផ្នួស ហើយទ្រង់ស្វែងរកមោក្ខធម៌ដោយមានព្រាហ្មណ៍កោណ្ឌញ្ញ និងកូនព្រាហ្មណ៍៤នាក់ មានសទ្ធាជ្រះថ្លាទៅបួសដែរ ហើយតាមបម្រើព្រះអង្គ។
ក្រោយពេលទ្រង់លះការប្រព្រឹត្តទុក្ករកិច្ច៦វស្សា ទ្រង់ក៏បានត្រាស់ជាព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធប្រាកដឡើងក្នុងលោក នៅថ្ងៃពុធ ១៥កើត ពេញបូណ៌មី ខែពិសាខ ឆ្នាំរកា ក្នុងព្រះជន្ម៣៥វស្សាក្រោមពោធិព្រឹក្ស១ដើម នៅខាងលិចស្ទឹងនេរញ្ចរ នាមណ្ឌលគយា ដែលសព្វថ្ងៃហៅ “ពុទ្ធគយា” ឋិតនៅចម្ងាយជាង១០ គីឡូម៉ែត្រ ខាងត្បូងក្រុងគយា ក្នុងរដ្ឋពិហារ ប្រទេសឥណ្ឌា។
បន្ទាប់ពីបានត្រាស់ដឹងនូវធម្មាសម្ពោធិញ្ញាណហើយ
ព្រះពុទ្ធទ្រង់សម្តែងធម៌ទេសនា ទូន្មានសត្វលោកដោយពុំប្រកាន់វណ្ណៈឡើយ។ អស់រយៈកាល៤៥ឆ្នាំ
ព្រះអង្គតែងបំពេញពុទ្ធិកិច្ច៥ប្រការជានិច្ចគឺ៖
១. ពេលព្រឹក ទ្រង់និមន្តបិណ្ឌបាត្រ
២. ពេលរសៀល ទ្រង់សម្ដែងធម៌ទេសនាដល់ពុទ្ធបរិស័ទ
៣. ពេលព្រលប់ ទ្រង់ប្រទានឱវាទដល់ភិក្ខុសង្ឈ
៤. នៅពេលកណ្តាលអធ្រាត្រ ទ្រង់ដោះស្រាយប្រស្នានៃពពួកទេវតា
៥. នៅពេលជិតភ្លឺ ទ្រង់ប្រមើលទតនូវសត្វលោកមានភ័ព្វសំណាង និងឥតភ័ព្វ។
នៅថ្ងៃទី១៥ កើតពេញបូណ៌មី ខែមាឃ ឆ្នាំម្សាញ់(វស្សាទី៤៥) ព្រះអង្គបានដាក់អាយុសង្ខារដោយប្រកាសថា ៣ខែទៀត ព្រះអង្គនឹងចូលបរិនិព្វាន។ ព្រះអង្គចូលបរិនិព្វាន នៅថ្ងៃអង្គារ ១៥កើត ពេញបូណ៌មី ខែពិសាខ ឆ្នាំម្សាញ់ (៥៤៣ មុន គ.ស.) ក្នុងព្រះជន្ម ៨០ ព្រះវស្សា ក្រោមដើមសាលព្រឹក្សទាំងគូរ នៅខាងលិចក្រុងកុសិនារា គឺកុសិនគរៈ ឬភស្សិ ដែលឋិតនៅចម្ងាយ៩ គីឡូម៉ែត្រពីក្រុងគោរក្ខបូរ នៅរដ្ឋឧត្ដរប្រទេស នាប្រទេសឥណ្ឌាសម័យបច្ចុប្បន្ន។