មេរៀនទី៩ (សង្ខេបមេរៀន) អំណានទី២៖ ជ័យជម្នះរបស់លោកគូប៊ែតាំង

       អភិជនបារ៉ុងព្យែឌី គូប៊ែ តាំង ជាជនជាតិបារាំង។ នៅសម័យនោះ ប្រទេសបារាំងមិនសូវយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះការអប់រំកាយនៅឡើយ។ លោក គូប៊ែ តាំង ស្រមៃចង់អញ្ជើញយុវជនក្នុងពិភពលោកឱ្យធ្វើកីឡា ដើម្បីឱ្យគេស្គាល់កីឡា និងដើម្បីលើកតម្កើងឡើងវិញនូវកីឡាដែលធ្លាប់មានកិត្តិសព្ទល្បីល្បាញ កាលពីពីរពាន់ឆ្នាំមុននៅប្រទេសក្រិក។ ជាពិសេស តាមរយៈការប្រកួតកីឡា លោកសង្ឃឹមថានឹងប្រមូលមនុស្សគ្រប់សញ្ជាតិ គ្រប់សាសន៍ គ្រប់ស្រទាប់សង្គមឱ្យស្គាល់គ្នាទៅវិញទៅមកបានច្បាស់ និងចេះស្រឡាញ់គ្នាផង។

       នៅឆ្នាំ១៨៩៦ ជាបាតុកម្មទី១ ដែលលោកគូប៊ែតាំងបានព្យាយាមប្រមូលមនុស្សចាច្រើនមកពី១៣ប្រទេស និងមានអត្តពលករ២៨៥នាក់ បានចុះឈ្មោះចូលរួមប្រកួតក្នុងវិញ្ញាសាកីឡាចំនួនប្រាំបួន នៅក្រុងអាថែន ប្រទេសក្រិកដែលជានិមិត្តរូប នៃកំណើតល្បែង។

       នៅឆ្នាំ១៩៦៨ ល្បែកនេះត្រូវបានរៀបចំឡើងនៅក្នុងប្រទេសម៉ិកស៊ិក។ ក្នុងកម្មវិធីមានល្បែង២០ប្រភេទ ក៏មានកម្មវិធីបង្ហាញវប្បធម៌ចំនួន២០ដែរ ដើម្បីជានិមិត្តរូបនៃឯកភាពទាំងកាយ និងស្មារតី។

        នៅប្រទេសក្រិកបុរាណ ពិធីបុណ្យអូឡាពិក មានចាប់តាំងពីឆ្នាំ៧៧៦ មុន គ.ស.។ ពិធីបុណ្យសាសនាទាំងអស់សុទ្ធតែមានល្បែងអត្តពលកម្ម។ ល្បែងបានប្រព្រឹត្តនៅក្នុងកីឡដ្ឋាន អត្តពលករទាំងអស់ត្រូវដោះសម្លៀកបំពាក់ចេញ ដើម្បីឱ្យអ្នកផងស្ញើចសរសើរសោភណភាពនៃរាងកាយរបស់គេ។

      ទស្សនិកជនល្បែងអូឡាពិក ដែលកីឡាករតែងហៅថា អ្នកគាំទ្រ អ្នកកាន់ជើងបានចេញមកពីទ្វីបទាំងប្រាំ ហើយមធ្យោបាយផ្តល់ព័ត៌មានដ៏អស្ចារ្យ(កាសែត វិទ្យុ ទូរទស្សន៍) ក៏បានធ្វើឱ្យមនុស្សរាប់លាននាក់យកចិត្តទុកដាក់ចំពោះល្បែងនេះ។

      ជនជាតិជាច្រើនបានបង្កើតក្រុមប្រឹក្សាអូឡាំពិកអន្តរជាតិ (ក.អ.អ.)។ រដ្ឋាភិបាលបានយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះល្បែង តែងរៀបចំយុវជនឱ្យចូលរួមក្នុងការប្រកួត ដែលបង្ហាញឱ្យឃើញពីភាពអង់អាចក្លាហាន និងការរីកចម្រើន។

      យើងសូមអរគុណលោក គូប៊ែ តាំង ដែលបានធ្វើល្បែងអូឡាំពិកកើតឡើងវិញ។ ទស្សនីយភាពល្បែងនេះ បានធ្វើឱ្យយុវជនប្រកបដោយសុខភាព ឯកភាព បំណិនប្រសប់ និងភាតរភាព។ នេះគឺជាជោគជ័យដ៏ធំមួយក្នុងជីវិតរបស់លោក គូប៊ែ តាំង។