មេរៀនទី៣ (សង្ខេបមេរៀន) វេយ្យាករណ៍៖ កំណើតនាមករណ៍ឬករណនាម និងនាមការក៍ឬការកនាម

- កក     >        កំណក
- ធ្វើ      >        ទង្វើ
- ជោរ    >        ជំនោរ
- កត់     >        កំណត់
- នឹក     >        លំនឹក

* នាមករណ៍មានកំណើតមកពី គុណនាម មានដូចខាងក្រោម៖

- កាច    >       កំណាច
- ខ្ពស់    >       កម្ពស់
- ក្រ      >       កម្រ
- ខ្លៅ     >        កម្លៅ
- ខ្ទេច    >       កម្ទេច
- ល្អ      >        លម្អ      

       នាមករណ៍ គឺជានាមដែលសម្តែងអំពីសភាព ឬសកម្មភាពរបស់អំពើ។ នាមករណ៍ មានកំណើតមកពីកិរិយា គុណនាម និងនាម ដោយប្រើវិធីកម្លាយ(ផ្នត់ដើម និងផ្នត់ជែក) និងវិធីបន្សំ(បន្ថែមដើម ​និងបន្ថែមចុង)។

* នាមការណ៍មានកំណើតមកពី កិរិយាសព្ទ មានដូចខាងក្រោម៖

- យាម     >       អ្នកយាម
- ពោល    >       អ្នកពោល
- នាំ        >        អ្នកនាំ
- ស៊ី        >        អ្នកស៊ី
- ទិតៀន  >       អ្នកទិតៀន
- សើច    >        អ្នកសើច
- ចម្លង    >        អ្នកចម្លង

* នាមការណ៍មានកំណើតមកពី គុណនាម មានដូចខាងក្រោម៖

- ល្អ                >        អ្នកល្អ
- កណ្តាល       >        អ្នកកណ្តាល
- ក្រ                >        អ្នកក្រ
- ខ្សត់             >        អ្នកខ្សត់
- តូច              >        អ្នកតូច

* នាមការណ៍មានកំណើតមកពី នាម មានដូចខាងក្រោម៖

- ក្រុង              >        អ្នកក្រុង
- ចម្ការ             >        អ្នកចម្ការ
- ស្រុក             >        អ្នកស្រុក
- ភូមិ               >        អ្នកភូមិ
- ស្រែ              >        អ្នកស្រែ

និយមន័យ៖

       នាមការក៍ គឺជានាមដែលសម្តែងអំពើ ឬអ្នកមានសភាពលក្ខណៈបែបណាមួយ។ នាមការក៍ ឬការកនាម មានកំណើតពី កិរិយា គុណនាម និងនាម។