សញ្ញារបាទ (៌) ប្រើជំនួយព្យញ្ជនៈ “ រ ” ។
ក. ទីកន្លែង
· សញ្ញារបាទ“ ៌ ” ដែលប្រើតួព្យញ្ជនៈខាងចុង ពុំបញ្ចេញសូរព្យញ្ជនៈ“ រ ”
ទេ ។
· សញ្ញារបាទ“ ៌ ” ដែលប្រើតួព្យញ្ជនៈកណ្តាលនៃពាក្យ មានសូរព្យញ្ជនៈ“ រ ” ។
ខ. ព្យញ្ជនៈ “ រ ”
· សញ្ញារបាទ“ ៌ ”
សុទ្ធ គឺគ្មានស្រៈនៅជាមួយទេ ។ ឧទាហរណ៍៖ ធម៌ [ធ័រ], គភ៌[គ៌រ],ពណ៌[ព័រ]
· [
រ ]
បន្លឺឡើងមុនព្យញ្ជនៈដែលខ្លួននៅលើ។ ឧទាហរណ៍៖ ទុជ៌ន [ទុរៈជន់],
ពណ៌នា [ព័រណៈនា]
·
សញ្ញារបាទ ៌ ប្រើចំពោះតែពាក្យខ្ចីអំពីសំស្រ្កឹត
·
ពាក្យខ្លះសរសេរជាគួ “ រ ” ក៏បាន ឬជាសញ្ញារបាទក៏បាន។
ឧទាហរណ៍៖
- មត៌ក = មរតក
-
ទុយ៌ស = ទុរយស
- អជ៌ុន = អរជុន
- បព៌ត = បរពត
កំណត់សម្គាល់៖
ពាក្យសំស្រ្កឹតក្លាយដែលព្យញ្ជនៈចុងព្យាង្គ មានសញ្ញារបាទនៅខាងលើច្រើនគូនឹងពាក្យបាលីក្លាយដែលព្យញ្ជនៈចុងព្យាង្គសរសេរតម្រួតជើង។
ចូរពិនិត្យឧទាហរណ៍ខាងក្រោម៖
ពាក្យសំស្រ្កឹតក្លាយ ពាក្យបាលីក្លាយ វណ៌(ព័ណ៌) ធម៌ គភ៌ បរិបូណ៌ សួគ៌ អយ៌ វណ្ណ ធម្ម គព្ហ បរិបូណ្ហ សគ្គ អគ្ប
