មនុស្សជាផ្នែកមួយនៃបរិស្ថាន សកម្មភាពរបស់យើងអាចមានឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងក្នុងការកែប្រែពិភពធម្មជាតិ។ មនុស្សសកម្មភាពមកលើបរិស្ថានមានដូចជា មនុស្សទាញយកធនធានពីបរិស្ថានធម្មជាតិ មនុស្សបញេ្ចញចោលរបស់ខ្លះៗទៅក្នុងបរិស្ថាន និងមនុស្សជំនួសបរិស្ថានធម្មជាតិដោយរបស់អ្វីមួយផ្សេងទៀត។ ប្រសិនបើយើងនេសាទត្រីច្រើនពេកពីក្នុងបឹងទន្លេសាប នោះត្រីនឹងនៅសល់តិចតួចប៉ុណ្ណោះដែលអាចបង្កើតកូនចៅ ហើយអនាគតនឹងមានត្រីតិចតួចប៉ុណ្ណោះនៅក្នុងបឹង។ បើយើងបញ្ចេញចោលសំណល់ច្រើនពេកទៅក្នុងបរិស្ថានធម្មជាតិ ទឹក ខ្យល់ និងដីក៏ប្រែក្លាយទៅជាកខ្វក់ពុំអាចប្រើប្រាស់កើត។ ប្រសិនបើព្រៃឈើត្រូវគេកាប់បំផ្លាញដើម្បីយកដីដាំដំណាំនោះ គេត្រូវការពេលវេលារាប់រយឆ្នាំ ដើម្បីឱ្យព្រៃនោះដុះឡើងវិញ។
អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រដឹងថា ចំហេះប្រេងឥន្ធនៈនៅក្នុងរថយន្តតូចធំ និងទោចក្រយានយន្ត បណ្តាលឱ្យមានកំណើនការបំពុលខ្យល់។ ការប្រមូលផ្តុំមនុស្សរាប់រយលាននាក់ដែលប្រើប្រាស់យានយន្តអាចផ្លាស់ប្តូរអាកាសធាតុលើពិភពលោកផ្លាស់ប្តូរនីវ៉ូទឹកសមុទ្រ បណ្តាលឱ្យមានព្យុះភ្លៀងញឹកញាប់ និងធ្ងន់ធ្ងរដោយសារសកម្មភាពមនុស្សមានឥទ្ធិពលទៅលើបរិស្ថានយ៉ាងខ្លាំង។ ដូចច្នេះ យើងចាំបាច់ត្រូវគ្រប់គ្រងសកម្មភាពទាំងនោះតាមវិធីមួយដែលអាចការពារបរិស្ថានសម្រាប់យើងផ្ទាល់ និងមនុស្សជំនាន់ក្រោយ។
ធនធានធម្មជាតិរួមមាន ពន្លឺព្រះអាទិត្យ ខ្យល់ ទឹក រ៉ែ ដី សត្វ ព្រៃឈើ និងផូស៊ីលឥន្ធនៈ។ ធនធានធម្មជាតិចែកចេញជាពីរ គឺធានធានធម្មជាតិកកើតឡើងវិញ និងធនធានមិនកើតឡើងវិញ។ បើយើងខ្ជះខ្ជាយនិងមិនយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះបរិមាណនៃការប្រើប្រាស់ធនធានធម្មជាតិដែលមិនកើតឡើងវិញ។ ក្នុងរយៈពេល ១០០ឆ្នាំ ទៅ ២០០ឆ្នាំទៀត យើងនឹងអស់រលីងតែម្តង។ ការបំពុល គឺជាការធ្វើឱ្យកង្វក់ ខូចគុណភាព ឬធ្វើឱ្យមានការប្រែប្រួលមិនល្អនៃលក្ខណៈរូប លក្ខណៈគីមី និងលក្ខណៈជីវៈចម្រុះរបស់បរិស្ថាន។ ការបំពុលកើតមានដោយផ្ទាល់ ឬដោយប្រយោល បណ្តាលមកពីសកម្មភាពឧស្សាហកម្ម កសិកម្ម ការដឹកជញ្ជួន និងនគរូបនីយកម្មដែលជាប្រភពនៃផ្សែងពុល សំណល់រឹង រាវ វិទ្យុសកម្ម ទឹកសំអុយ ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត សំឡេង រំញ័រ។ល។ ការវិនាសសាបសូន្យមានន័យថា សមាជិកចុងក្រោយគេបង្អស់នៃប្រភេទនីមួយៗបានស្លាប់ផុតពូជទៅហើយ។ ប្រភេទភាគច្រើនដែលកំពុងវិនាសសាបសូន្យ ព្រោះតែជម្រកធម្មជាតិរបស់វាកំពុងទទួលរងការបំផ្លិចបំផ្លាញដោយការកាប់ព្រៃឈើ សង្គ្រាម ការរុករានទន្ទ្រានសំបុកជម្រក ការដាក់ថ្នាំបំពុលសត្វ និងការបរបាញ់ខុសច្បាប់ជាដើម។
មានកត្តាពីរដែលធ្វើឱ្យមនុស្សនៅលើពិភពលោកមានការរស់នៅខុសប្លែកពីគ្នាពីប្រទេសមួយទៅប្រទេសមួយទៀត
គឺតម្រូវការចាំបាច់និងការឱ្យតម្លៃរបស់ពួកគេ។
ដូច្នេះគេបានចែកប្រទេសទាំងអស់ពីរក្រុមគឺ៖
- ក្រុមប្រទេសអភិវឌ្ឍ
- និងក្រុមប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍ។
ក្រុមប្រទេសអភិវឌ្ឍមានបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់ ពលរដ្ឋទទួលបានប្រាក់ចំណូលខ្ពស់។ ក្រុមប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍមានឧស្សាហកម្មទន់ខ្សោយច្រើនពឹងផ្អែកលើវិស័យកសិកម្ម ហើយពលរដ្ឋទទួលបានប្រាក់ចំណូលទាប។
បញ្ហាបរិស្ថានទាំងអស់សុទ្ធតែមានដើមកំណើតចេញមកពីមូលហេតុធំៗពីរយ៉ាងគឺ៖
• វិបត្តិនៃកំណើនប្រជាជន
• និងវិបត្តិនៃការប្រើប្រាស់។
គោលដៅចម្បងនៃដំណោះស្រាយបញ្ហាបរិស្ថានគឺ ធ្វើឱ្យសម្រេចបានការកសាងជាតិ និងពិភពលោកមួយដែលធានាបានពីនិរន្តរភាព។ ពិភពលោកដែលមាននិរន្តភាពជម្រកសត្វត្រូវបានគេការពារសំរាមឬសំណល់ត្រូវគេកែច្នៃឡើងវិញ ធនធានធម្មជាតិកើតឡើងវិញត្រូវគេប្រើប្រាស់ដោយសន្សំសំចៃ និងមានប្រសិទ្ធភាពបំផុត។