មេរៀនសង្ខេប
សេចក្ដីផ្ដើម
· ប្រព័ន្ធប្រសាទបង្កឡើងពីមជ្ឈមណ្ឌលប្រសាទនិងបរិមណ្ឌលប្រសាទ។
· បរិមណ្ឌលប្រសាទកើតឡើងពីសរសៃប្រសាទជាច្រើនដែលបង្កឡើងពីបាច់អាក់សូន (បាច់ប្រសាទ)។
·
អាក់សូននៅក្នុងសរសៃប្រសាទហៅថាភីបប្រសាទ 
· វាមាននាទីដឹកនាំព័ត៌មានរវាងមជ្ឈមណ្ឌលប្រសាទនិងផ្នែកផ្សេងៗនៃសារពាង្គកាយ។

១. កាយវិភាគវិទ្យានៃបរិមណ្ឌលប្រសាទ
· បរិមណ្ឌលប្រសាទ កើតឡើងពីសរសៃប្រសាទលលាដ៍ក្បាល១២គូ ដែលចេញពីខួរក្បាល និងសរសៃប្រសាទឆ្អឹងខ្នងចំនួន៣១គូ ដែល
ចេញពីខួរឆ្អឹងខ្នង។
· សរសៃប្រសាទភ្ជាប់មជ្ឈមណ្ឌលប្រសាទជាមួយផ្នែកផ្សេងៗនៃសារពាង្គកាយ។
· បរិមណ្ឌលប្រសាទមានទំនាក់ទំនងជាមួយចលនាឆន្ទៈផងនិងចលនាអឆន្ទៈផង។

· សរសៃប្រសាទលលាដ៍ក្បាលទាំងអស់
ប្រើសម្រាប់ទាក់ទងសរីរាង្គវិញ្ញាណ
(ភ្នែក ត្រចៀក ច្រមុះ...) និងទម្រង់
ផ្សេងៗទៀតរបស់ក្បាល និងកញ្ជឹងក។
· សរសៃប្រសាទឆ្អឹងខ្នង កើតឡើងពីសរសៃប្រសាទវិញ្ញាណនាំ និងសរសៃប្រសាទចលករ។
· សរសៃប្រសាទវិញ្ញាណនាំ បញ្ជូនអាំងភ្លុចប្រសាទ ចេញពីសរីរាង្គវិញ្ញាណទៅកាន់មជ្ឈមណ្ឌលប្រសាទ។
· សរសៃចលករ បញ្ជូនអាំងភ្លុចប្រសាទពីមជ្ឈមណ្ឌលប្រសាទទៅកាន់សាច់ដុំឬ ក្រពេញ។

· បរិមណ្ឌលប្រសាទចែកចេញជា២ផ្នែកគឺ
• ប្រព័ន្ធប្រសាទសូម៉ាទិច មាននាទីដឹកនាំអាំងភ្លុចប្រសាទពីមជ្ឈមណ្ឌលប្រសាទទៅកាន់សាច់ដុំជាប់ឆ្អឹងនិងត្រួតពិនិត្យចលនាឆន្ទ:របស់សារពាង្គកាយដូចជា ការរត់ ការផាត់ពណ៌ ការច្រៀង…។
• ប្រព័ន្ធប្រសាទស្វ័យប្រវត្តិ មាននាទីតម្រូវចលនាអឆន្ទ:នៃសរីរាង្គខាងក្នុងដូចជា តម្រូវចង្វាក់ដង្ហើម ការបញ្ចេញចោល ដំណើររបត់ឈាម ការរំលាយអាហារ …។ល។
២. ចលនាតាមឆន្ទះ និងរេផ្លិច
២.១ ចលនាតាមឆន្ទះ
· ចលនាតាមឆន្ទៈ ជាចលនាដែលកើតឡើងដោយញ្ញាណ ដូចជាការមើលសៀវភៅ ការចាប់កាន់អ្វីមួយ ការនិយាយជាដើម ដែល
សកម្មភាពទាំងនេះជាការបញ្ជារបស់ខួរក្បាល។

២.២ រេផ្លិច
· រេផ្លិច ជាសកម្មភាពអឆន្ទៈដែលកើតឡើងដោយស្វ័យប្រវត្តិគ្មានការចូលរួមពីខួរក្បាលទេ។
· ចលនាឆ្លើយតបដោយរេផ្លិចជាចលនាលឿនជាទីបំផុត ព្រោះអាំងភ្លុចប្រសាទធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់តាមសរសៃប្រសាទតែមួយជួរប៉ុណ្ណោះ
ហៅថាធ្នូរេផ្លិច។
· សកម្មភាពរបស់សារពាង្គកាយ ដែលត្រូវបានត្រួតពិនិត្យដោយរេផ្លិច រួមមាន ការព្រិចភ្នែក ការក្អកធ្វើឱ្យបំពង់ខ្យល់ស្អាត ចលនាដង្ហើម
ចង្វាក់បេះដូង រន្ធប្រស្រីភ្នែករួមតូចពេលមានពន្លឺខ្លាំង ហើយបើកធំនៅពេលមានពន្លឺខ្សោយ។ល។
· រេផ្លិចចែកចេញជាពីរគឺ៖
· រេផ្លិចមានល័ក្ខខណ្ឌ គឺសកម្មភាពកើតមានឡើងជាដដែលៗ នាំឱ្យក្លាយជាទម្លាប់ ប៉ុន្ដែបើទុកចោលយូរវានឹងបាត់បង់ទៅវិញ។
· រេផ្លិចឥតល័ក្ខខ័ណ្ឌ គឺកើតឡើងដោយឯកឯង ដោយគ្មានអ្វីជាស្ពានកណ្ដាល។
Ø តើការដកដៃចេញពីវត្ថុក្តៅ ឬស្រួច និងការចាប់កាន់វត្ថុអ្វីមួយមានលក្ខណៈខុសគ្នាដូចម្តេច?
ü ការដកដៃចេញពីវត្ថុក្តៅ ឬស្រួចជាចលនារេផ្លិច វាប្រព្រឹត្តទៅដោយស្វ័យប្រវត្តិនិងដោយអឆន្ទៈ។ ចំណែកឯការចាប់កាន់វត្ថុអ្វីមួយគឺជាចលនាឆន្ទៈ។
· ធ្នូរេផ្លិចគឺជាចលនាឆ្លើយតបដោយរេផ្លិចលឿនជាទីបំផុតព្រោះអាំងភ្លុចប្រសាទធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់តាមសរសៃប្រសាទមួយជួរប៉ុណ្ណោះ។
· ដើម្បីត្រួតពិនិត្យលក្ខខណ្ឌនៃប្រព័ន្ធប្រសាទវេជ្ជបណ្ឌិតបានប្រើប្រាស់រេផ្លិចនៃការកន្រ្តាក់ជង្គង់និងរេផ្លិចប្តូរទំហំរន្ធប្រស្រីភ្នែកក្នុងតំណប
ទៅនឹងពន្លឺ។
៣. សារធាតុញៀននិងប្រព័ន្ធប្រសាទ
· សារធាតុញៀន ជាសារធាតុដែលបន្ថយសកម្មភាពនៃមជ្ឈមណ្ឌលប្រសាទ ការវិនិច្ឆ័យ ការពិចារណា និងការប្រមូលអារម្មណ៍ត្រូវបាន
ថយចុះ។
· ឧទាហរណ៍៖ ធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់សុខភាពដូចជា បាត់បង់ការចងចាំ វង្វេងវង្វាន់ បាត់បង់លំនឹង និងកើតជំងឺមហារីកនៅសរីរាង្គជាច្រើន។
·
សារធាតុញៀនមួយចំនួន មានគ្រោះថ្នាក់ខ្លាំងចំពោះសុខភាពពីព្រោះវាមានឥទ្ធិពលភ្លាមៗទៅលើ ប្រព័ន្ធប្រសាទ។

· សារធាតុញៀនដែលមានឥទ្ធិពលទៅលើប្រព័ន្ធប្រសាទមានដូចជា៖
· អាល់កុល
· នីកូទីន
· តែ និងកាហ្វេអ៊ីន

· នីកូទីន ជាសារធាតុញៀនដែលមាននៅក្នុងបារី។
· នីកូទីនមានឥទ្ធិពលមួយចំនួនដូចជា ៖
· បង្កើនអត្រាចង្វាក់បេះដូង
· សម្ពាធឈាម
· អត្រាដង្ហើម
· បញ្ញាធ្លាក់ចុះមិនសូវមានការចងចាំ
· មិនហ៊ានធ្វើការសម្រេចចិត្ត ឬការវិនិច្ឆ័យមានការយឺតយ៉ាវ
· ខួរក្បាលហាក់ដូចជាស្ពឹកស្រពន់

· អាល់កុល ជាសារធាតុញៀនមាននៅក្នុងស្រាឬស្រាបៀ។
· នៅពេលផឹក អាល់កុលជ្រាបច្រូលដោយផ្ទាល់ទៅក្នុងចរន្តឈាមតាមភ្នាសពោះវៀនតូច។
· អាល់កុល មានឥទ្ធិពលមួយចំនួនដូចជា៖
· បន្ថយសកម្មភាពមជ្ឈមណ្ឌលប្រសាទ
· ការវិនិច្ឆ័យ ការពិចារណា
· ការប្រមូលអារម្មណ៍ត្រូវថយចុះ
· បើផឹករយៈពេលយូរអាច បាត់បង់ការចងចាំ វង្វេងវង្វាន់បាត់បង់លំនឹង និងកើតជំងឺមហារីកលើសរីរាង្គជាដើម។

· តែ ឬកាហ្វេ ជាប្រភេទភេសជ្ជៈដែលមានក្លិនឈ្ងុយ ។
· ប្រសិនបើផឹកក្នុងបរិមាណតិចតួច1 ឬ 2 ពែងក្នុងមួយថ្ងៃ នឹងភ្ញោចប្រព័ន្ធប្រសាទដោយជួយសម្រួលដល់ការគិតផ្នែកបញ្ញា។
· បើផឹកហួសកំណត់ បណ្ដាលឱ្យដេកមិនលក់ បង្កើនអត្រាចង្វាក់បេះដូង រសាប់រសល់ ដំណើរញ័រៗ។

៤. ជំងឺប្រព័ន្ធប្រសាទ
· ជំងឺគ្រុនស្វិតដៃជើងជាជំងឺមួយដែលបង្កដោយវីរុសគ្រុនស្វិតដៃជើង។

· វីរុសនេះមាននៅក្នុងខ្យល់ ជាពិសេសកន្លែងគ្មានអនាម័យ ហើយភាគច្រើនកើតមានចំពោះកុមារ។

· របៀបចម្លង
· ចូលទៅក្នុងឈាមតាមផ្លូវអាហារ និងផ្លូវដង្ហើម
· ឆ្លងតាមលាមកដោយឆ្លងកាត់តាមមាត់
· តាមការប៉ះទៅលើកំហាក ឬវត្ថុរាងដែលចេញពីបំពង់កអ្នកដែលទើបចាប់ផ្ដើមឈឺ។
· មេរោគដែលបង្កឱ្យមានជំងឺគ្រុនស្វិតដៃជើង គឺមេរោគប៉ូលីយ៉ូវីរុស។ មេរោគនេះចូលទៅក្នុងសរសៃឈាមហើយ ប្រឆាំង និងបំផ្លាញមជ្ឈ
មណ្ឌលប្រសាទ។
· នៅក្នុងខួរឆ្អឹងខ្នងវាបំផ្លាញណឺរ៉ូនចលករដែលបញ្ជាមិនឱ្យសាច់ដុំឬក្រពេញធ្វើចលនាបាន។
· វីរុសគ្រុនស្វិតដៃជើងអាចបណ្ដាលឱ្យអវយវៈស្លាប់ ហើយបើវាបំផ្លាញណឺរ៉ូនដែលបញ្ជាសាច់ដុំសន្ទះទ្រូងនោះប្រដាប់ដង្ហើមនិងមិនអាច
ធ្វើចលនាបានទេ ហើយកុមារនឹងត្រូវស្លាប់ភ្លាមៗ។
· ជំងឺនេះមិនអាចព្យាបាលបានទេ ព្រោះគ្មានថ្នាំព្យាបាល។ ប៉ុន្ដែយើងអាចចាក់វ៉ាក់ស៊ាំងជំងឺនេះ ទើបកុមារមិនកើតជំងឺគ្រុនស្វិតដៃជើង។
Last modified: Friday, 31 October 2025, 10:41 AM