(ជ២) មេរៀនទី២៖ (មេរៀនសង្ខេប) ប្រទេសឥណ្ឌា

ជំពូកទី២   ប្រទេសមួយចំនួននៃអាស៊ី

មេរៀនទី២      ប្រទេសឥណ្ឌា

ពាក្យគន្លឹះ

- ប្រទេសស្សាហកម្មថ្មី : ប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍដែលមានជោគជ័យក្នុងសេដ្ឋកិច្ចតាមរយៈឧស្សាហូបនីយកម្ម។

- ឧស្សាហកម្មធុនធ្ងន់ : ឧស្សាហកម្មដែលបង្កើតផលិតផលមិនទាន់សម្រេច សម្រាប់ប្រើប្រាស់ក្នុងឧស្សាហកម្មផ្សេងៗ។

- អត្រាលទ្ធភាពបង្កកំណើតរបស់ស្ត្រី : គឺជាចំនួនកូនមធ្យមដែលស្ត្រីម្នាក់អាចបង្កើតបានក្នុងដំណាក់កាលបន្តពូជ។

- ក្សេត្រសាស្ត្រ : វិទ្យាសាស្ត្រសិក្សាពីទំនាក់ទំនងរវាងរុក្ខជាតិដាំដុះមជ្ឈដ្ឋាន (ដីអាកាសធាតុ និងបច្ចេកទេសកសិកម្ម) ។

- បដិវត្តន៍បៃតង : ការផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងរហ័សផ្នែកកសិកម្មដែលកត់សម្គាល់ដោយការធ្វើជម្រើសពូជ ការប្រើប្រាស់ជីគីមីនិងថ្នាំសម្លាប់សត្វចង្រៃ ប្រព័ន្ធបញ្ចូលទឹកសំខាន់ៗ ទិន្នផល និងផលិតផលខ្ពស់។

សេចក្ដីផ្ដើម

ឥណ្ឌាជាប្រទេសធំមួយទៀតនៃទ្វីបអាស៊ី បានទទួលចំណាត់ថ្នាក់លេខ 7 ខាងផ្ទៃដី (3 287 263km²) និងលេខ 2 ខាងចំនួនប្រជាជន (1 156 897 766 នាក់)នៅឆ្នាំ 2009 ។ ទន្ទឹមនឹងនេះ ក៏បានប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាជាច្រើនដូចជា បញ្ហាភាពក្រីក្រ បញ្ហាចិញ្ចឹមប្រជាជន បញ្ហាជម្លោះដែនដី បញ្ហាជម្លោះជនជាតិ ប៉ុន្តែប្រទេសឥណ្ឌាខិតខំដោះស្រាយនិងលើកស្ទួយប្រទេសជាតិតាមមាគ៌ាអភិវឌ្ឍន៍បែបឥណ្ឌាទាំងកសិកម្ម ឧស្សាហកម្ម និងសេវាកម្ម ហើយសម្រេចបានជោគជ័យជាបណ្តើរៗ ។

១. ប្រជាជនឥណ្ឌា

ឥណ្ឌាជាប្រទេសមួយដែលមានប្រជាជនច្រើនជាងគេក្នុងពិភពលោក បន្ទាប់ពីប្រទេសចិន ។ សូចនាករប្រជាសាស្ត្របាន បង្ហាញបញ្ហាចោទជាយូរយារមកហើយ តែសញ្ញានៃកំណែលម្អក៏កើតមាន ដំណាលគ្នានោះដែរ ។ ភាពម្ចាស់ការលើកំណើនប្រជាជន និងអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ចត្រូវដើរទន្ទឹមគ្នា ដើម្បីរំដោះប្រជាជនឥណ្ឌារាប់លាននាក់ឱ្យចេញពីទុរគតភាពបាន ។

          ១.១ អ​ន្តរភាពប្រជាសាស្ត្រ

          ប្រទេសឥណ្ឌាកំពុងស្ថិតនៅក្នុងអន្តរភាពប្រជាសាស្ត្រនៅឡើយ ហើយអត្រាជាតិប្រមាណមិនទាន់ថយចុះនៅឡើយដែរ ដូចនេះ អត្រាកំណើនប្រចាំឆ្នាំនៅតែស្ថិតក្នុងកម្រិតខ្ពស់នៅឡើយ គឺ 1.4% នៅឆ្នាំ 2009 ។ ប្រទេសឥណ្ឌាមានអនក្ខរជនចំនួន 50% ហើយមនុស្សជិត 300 លាននាក់រស់នៅក្នុងភាពក្រីក្របំផុត ។ ទុគ៌តភាពជនបទបានរុញច្រានកសិករដែលគ្មានដីធ្លី ឬអ្នកជំពាក់បំណុលគេជាច្រើនលាននាក់មកកាន់ទីក្រុងធំៗ។ ចំណាកស្រុកស្រែមកកាន់ទីក្រុងតែបន្ថយល្បឿនបន្តិចហើយ ព្រោះទីក្រុងទាំងនោះមិនអាចផ្តល់ការងារបានទៅទៀត។ ប៉ុន្តែ ទីក្រុងមួយចំនួនមានការរីកចម្រើនយ៉ាងឆាប់រហ័ស ហើយភូមិមួយចំនួនធំក៏បានក្លាយជាទីប្រជុំជនក្រុងដែរ ។

          ១.២ ការចិញ្ចឹមប្រជាជនជាងមួយពាន់លាននាក់(បដិវត្តន៍បៃតង)

          ទន្ទឹមនឹងការកាត់បន្ថយចំនួនកំណើត រដ្ឋាភិបាលឥណ្ឌាក៏ខិតខំដែរក្នុងការបង្កបង្កើនផលកសិកម្ម។ ការបញ្ចូលពូជដែលផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់ ការប្រើប្រាស់ជីគីមី ថ្នាំសម្លាប់សត្វចង្រៃ ការងារបញ្ចូលទឹក ការបញ្ចូលគ្រឿងយន្តកសិកម្មបានផ្តល់លទ្ធផល និងទិន្នផលខ្ពស់ ។ ផែនការនេះគេឱ្យឈ្មោះថា “បដិវត្តន៍បៃតង” ។

          ១.៣ ការរីកលូតលាស់មានលក្ខណៈខ្វះខាតនៅឡើយ

          ក្រោយពេលបដិវត្តន៍បៃតងបានជ្រួតជ្រាប វិស័យកសិកម្មមានការរីកលូតលាស់យ៉ាងខ្លាំង ផលិតផលគ្រប់គ្រាន់ដែលអាចឱ្យគេបង្វែរជញ្ជីងចំណាយទៅរកការវិនិយោគលើវិស័យផ្សេងៗវិញ ហើយថែមទាំងអាចសល់ផលសម្រាប់នាំចេញថែមទៀត ។ ប៉ុន្តែ បដិវត្តន៍បៃតងនេះក៏បានបង្កើតវិសមភាពសង្គម និងវិសមភាពតាមតំបន់ ដោយមិនបាននាំមកនូវកំណែទម្រង់ ក្សេត្រសាស្ត្រមួយប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពទេ ។

 សង្កេតរូបភាព ៖ ផែនទីពិភពលោក ទង់ជាតិប្រទេសឥណ្ឌា និងបដិវត្តន៍បៃតង

២. ប្រព័ន្ធនយោបាយឥណ្ឌា

          ចក្រភពអង់គ្លេសបានដាក់នឹមត្រួតត្រាលើអនុទ្វីបនេះនៅសតវត្សទី19 ។ ចលនាតស៊ូដោយអហិង្សាប្រឆាំងការគ្រប់គ្រងរបស់អង់គ្លេសដឹកនាំដោយលោក មហាត្មៈគន្ធី និងលោក នេរុ បាននាំមកនូវឯករាជ្យជូនប្រទេសឥណ្ឌាកាលពីថ្ងៃទី 15 ខែសីហា ឆ្នាំ 1947 ហើយបានប្រកាសប្រទេសជា “សាធារណរដ្ឋ” ។

          ២.១ របៀបរៀបចំផ្នែករដ្ឋបាល

សាធារណរដ្ឋឥណ្ឌាជារដ្ឋសហព័ន្ធ មានរដ្ឋទាំងអស់ចំនួន 28 ជាសមាជិក និងតំបន់ត្រួតត្រាចំនួន 7 ទៀត ។ ញូដេលី ជារដ្ឋធានីនៃ សាធារណរដ្ឋឥណ្ឌា ។ ថ្ងៃទី 26 មករា 1950 ជាថ្ងៃប្រកាសឱ្យប្រើរដ្ឋធម្មនុញ្ញ និងក៏ជាថ្ងៃបុណ្យជាតិឥណ្ឌាផងដែរ។ បញ្ហារដ្ឋកាស្មៀបន្សល់ទុកដោយពួកអាណានិគមអង់គ្លេសបណ្ដាលឱ្យមានសង្គ្រាមរវាងឥណ្ឌា និងប៉ាគីស្ថាន។

          ២.២ របៀបរៀបចំផ្នែកនយោបាយ

រដ្ឋធម្មនុញ្ញឆ្នាំ 1950 បានប្រកាសប្រទេសឥណ្ឌាជាសាធារណរដ្ឋឥណ្ឌា និងបានបែងចែកអំណាចជាស្ថាប័នឯករាជ្យបី ៖

Ø       អំណាចនីតិប្រតិបត្តិ : កាន់កាប់ដោយប្រមុខរដ្ឋ និងប្រមុខរដ្ឋាភិបាល

- ប្រមុខរដ្ឋ : មានប្រធានាធិបតី និងអនុប្រធានាធិបតី។

- ប្រមុខរដ្ឋាភិបាល : មាននាយករដ្ឋមន្ត្រីដែលជាអ្នករៀបចំគណៈរដ្ឋមន្ត្រី។

Ø       អំណាចនីតិប្បញ្ញត្តិ : មានសភាដែលអមដោយសភាពីរ គឺក្រុមប្រឹក្សារដ្ឋ និងរដ្ឋសភា

- ក្រុមប្រឹក្សារដ្ឋ : មានសមាជិកមិនលើសពី 250នាក់ឡើយ ដែលក្នុងនោះចំនួន12នាក់ ត្រូវតែងតាំងដោយប្រធានាធិបតី ក្រៅពីនេះត្រូវជ្រើសរើសពីសមាជិកជាប់ឆ្នោតនៅតាមរដ្ឋ និងដែនដីត្រួតត្រា សម្រាប់អាណត្តិ 6ឆ្នាំ។

- រដ្ឋសភា : មានសមាជិកទាំងអស់ 545 នាក់។ ចំនួន 543នាក់ ជ្រើសតាំងដោយការបោះឆ្នោតពីប្រជាជន 2 រូបទៀតចាត់តាំងដោយប្រធានាធិបតីសម្រាប់អណត្តិ 5ឆ្នាំ ។

Ø         អំណាចតុលាការ : តុលាការជាន់ខ្ពស់ មានប្រធានតុលាការម្នាក់ និងសហការី 25 រូបទៀត តែងតាំងដោយប្រធានាធិបតី ។

 សង្កេតរូបភាព ៖ ប្រព័ន្ធនយោបាយឥណ្ឌា

៣. សេដ្ឋកិច្ចឥណ្ឌា

សេដ្ឋកិច្ចឥណ្ឌាបានដើរតាមមាគ៌ាអភិវឌ្ឍផ្ទាល់របស់ខ្លួនមួយយ៉ាងជាប់លាប់ ។ មាគ៌ានេះផ្តើមចេញដំណើរពីសង្គមនិយម ឆ្ពោះទៅគំរូអភិវឌ្ឍន៍បច្ចុប្បន្ន ដែលមានលក្ខណៈសេរី និងបើកទូលាយដល់វិនិយោគទុនបរទេសខ្លាំងជាង។ ផលិតកម្មកសិកម្ម និងឧស្សាហកម្មឥណ្ឌាបានកើនឡើងយ៉ាងច្បាស់ បានក្លាយជាប្រទេសឧស្សាហកម្មថ្មី។

          ៣.១ មាគ៌ាអភិវឌ្ឍន៍មួយដែលមានការប្រែប្រួល

គំរូអភិវឌ្ឍន៍សេដ្ឋកិច្ចបែបឥណ្ឌា គឺផ្តើមចេញដំណើរតាមមាគ៌ាសង្គមនិយម ឆ្ពោះទៅគំរូអភិវឌ្ឍន៍បច្ចុប្បន្ន ដែលមានលក្ខណៈសេរី និងបើកទូលាយដល់វិនិយោគទុនបរទេស ។

-មាគ៌ាសង្គមនិយម : គឺរដ្ឋអំណាចមជ្ឈិមដើរតួនាទីជាចលករ និងដឹកមុខដោយពង្រីកឧស្សាហកម្មធុនធ្ងន់ ធ្វើផែនការកម្មសេដ្ឋកិច្ច ដោយដឹកនាំគំនិតផ្តួចផ្តើមរបស់សហគ្រិនឯកជន

-សេរីភាវូបនីយកម្មសេដ្ឋកិច្ច : ការបើកទូលាយដល់វិនិយោគទុនបរទេស ដោយបញ្ចុះតម្លៃពន្ធគយ លុបបំបាត់ចោលអាជ្ញាប័ណ្ណផលិត និងនាំចូល ប្តូរតម្លៃខ្លះនៃប្រាក់រូពី ។ តាំងពីពេលនោះមកសហគ្រាសឥណ្ឌា និងទីផ្សារហាងឆេងក៏ទាក់ទាញវិនិយោគទុនបរទេសបានយ៉ាងច្រើន ។

           ៣.២ កសិកម្មទទួលបានជោគជ័យមិនស្មើភាព

          ឥណ្ឌាជាមហាអំណាចកសិកម្មមួយដ៏ធំ ។ ទោះបី ទុរ្ភិក្សនៅតែជាបញ្ហាមួយតាមដោយកន្លែងក៏ដោយ ក៏ទុរ្ភិក្សកម្រិតថ្នាក់ជាតិចុងក្រោយបានកើនឡើងនៅឆ្នាំ 1943 ។ ដំណាំសំខាន់ៗមាន ស្រូវ ស្រូវសាលី ស្រូវមីយេ សណ្តែកបារាំង សណ្ដែកបាយ និងដំណាំកប្បាស សណ្ដែកដី តែជាដើម ។ ការរីកចម្រើនផ្នែកកសិកម្មជាលទ្ធផលនៃបដិវត្តន៍បៃតង ប៉ុន្តែកំណែទម្រង់ដីធ្លី មិនអាចដោះស្រាយវិសមភាពនៅពិភពជនបទបានទេ។

៣.៣ ប្រទេសឧស្សាហកម្មថ្មីមួយ

ប្រទេសឥណ្ឌាបានក្លាយជាប្រទេសឧស្សាហកម្មថ្មីមួយក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ន ។ ប្រទេសនេះមានសហគ្រាសធុនតូចនិងមធ្យមច្រើនណាស់ដែរ ផលិតផលឧស្សាហកម្មផ្តល់បាន 76% សម្រាប់ការនាំចេញ ។ ចំណែកធនធានរ៉ែមានច្រើនមុខ ដូចជា ធ្យូងថ្ម ដែក បុកស៊ីត ទង់ដែង និងថាមពលវារីអគ្គិសនីដ៏ធំធេង ។

          ជារួម សូចនាករសេដ្ឋកិច្ចឥណ្ឌា បើគិតតាម GDP បានជាប់លេខ 5 ក្នុងពិភពលោក អត្រាកំណើនពិតនៃ GDP មាន 6.5% (2009) 7.4% (2008) និង 9% (2007) GDP សម្រាប់ប្រជាជនម្នាក់ៗក្នុងមួយឆ្នាំមាន 3 100 ដុល្លារ (2009) 2 900 ដុល្លារ (2008) និង 2 800 ដុល្លារ (2007) និង GDP តាមផ្នែកដូចជាកសិកម្មតាងបាន 17.5% ឧស្សាហកម្ម 20% និងសេវាកម្ម 62.5% នៅឆ្នាំ 2009 ។

សង្កេតរូបភាព ៖ សេដ្ឋកិច្ចឥណ្ឌា កសិកម្ម និងឧស្សាហកម្ម